Czwartek, 9 września 2010 roku
-strona główna-
Historia:

Zimowe Igrzyska Paraolimpijskie mają nieco krótszą historię od letnich.

I Zimowe Igrzyska Paraolimpijskie miały miejsce w Örnsköldsvik w Szwecji w 1976 roku, tj. 16 lat po wprowadzeniu letnich Igrzysk Paraolimpijskich (Rzym, 1960). Podczas pierwszych Igrzysk 250 zawodników amputowanych i niewidomych z 17 państw wystartowało w narciarstwie zjazdowym i biegowym. Przedstawiono w formie pokazu wyścigi na torze lodowym (na wzór jazdy szybkiej na lodzie na specjalnych siedzonkach "sledges” zaopatrzonych w łyżwy. Polskę reprezentowało 7 zawodników. Jeden z nich zdobył medal srebrny w biegu na 5 km.

II Igrzyska Paraolimpijskie odbyły się w Geilo w Norwegii w 1980 roku. Wystartowało 350 zawodników z 18 państw. Polacy nie wzięli udziału w Igrzyskach ze względu na niski poziom sportowy w tym czasie. Konkurencją pokazową był zjazd na slegach w specjalnych torach śnieżnych – przypominało to trochę saneczkarstwo. Ta dyscyplina jednak nie przyjęła się.

III Igrzyska Paraolimpijskie odbyły się w Innsbrucku w Austrii w 1984 roku. Do programu narciarstwa alpejskiego dołączono zjazd. Wystartowało 457 zawodników z 21 państw, w tym 16 polskich zawodników. Występ naszej reprezentacji zakończył się sukcesem: 13 medali: 9 w narciarstwie biegowym (3 złote, 2 srebrne, 4 brązowe) i 4 brązowe w zjazdowym. W tym samym roku, po raz pierwszy odbył się pokaz konkurencji dla niepełnosprawnych podczas Igrzysk Olimpijskich w Sarajewie, gdzie 30 zawodników "trzyśladowych” (na 1 narcie z 2 stabilizatorami) wystartowało w slalomie gigancie.

IV Igrzyska Paraolimpijskie ponownie odbyły się w Innsbrucku w 1988. Wzięło w nich udział 397 zawodników z 22 państw. Polska ekipa liczyła 18 zawodników, którzy zdobyli 8 medali : 5 w narciarstwie biegowym (1 złoty, 1 srebrny, 3 brązowe) i 3 brązowe w zjazdowym. Zarówno w narciarstwie biegowym jak i zjazdowym formalnie wystartowali zawodnicy w kategorii sit-skiing - na sledgach i mono-ski.

V Igrzyska Paraolimpijskie w 1992 odbyły się w tym samym miejscu co Olimpiada dla pełnosprawnych, a mianowicie w Tignes-Albertville we Francji. Wystartowało wówczas 475 zawodników z 24 państw. Program był ograniczony jedynie do narciarstwa zjazdowego i biegowego. Polska 14-osobowa drużyna zdobyła 5 medali (2 złote, 3 brązowe) w narciarstwie biegowym.

VI Igrzyska Paraolimpijskie w 1994 miała miejsce w Lillehammer. Program obejmował narciarstwo zjazdowe, biegowe, wyścigi na torze lodowym i po raz pierwszy biathlon oraz hokej na sledgach. Do programu narciarstwa alpejskiego dołączono super gigant. W zawodach wzięło udział 492 zawodników z 31 reprezentacji. Polskę reprezentowało 16 zawodników (11 biegaczy i 5 zjazdowców). Z medalami powrócili jedynie biegacze: 10 medali (2 złote, 3 srebrne, 5 brązowych) co dało Polsce 12 pozycję w klasyfikacji medalowej.

VII Igrzyska Paraolimpijskie w 1998 roku po raz pierwszy wyszły poza obręb Europy. Miały miejsce w Nagano w Japonii i przybrały charakter wielce integracyjny. W narciarstwie biegowym dopuszczono do startu zawodników w klasie ID (INAS-FID) z lekkim upośledzeniem umysłowym. W ciągu 10 dni zawodów rozegrano 34 konkurencje w 4 dyscyplinach – w narciarstwie zjazdowym, nordyckim (biegowe, biathlon), w hokeju i wyścigach na torze lodowym. Ta ostatnia dyscyplina została wycofana z programu kolejnych igrzysk, gdyż uprawiana była w zbyt małej liczbie krajów. W igrzyskach wystartowało 571 zawodników z 32 państw, w tym 26 z Polski. Jedyne dwa brązowe medale wywalczyła dla naszej reprezentacji Danuta Poznańska w narciarstwie biegowym w klasie ID.
Te igrzyska były rekordowe pod względem zainteresowania ze strony publiczności (150 tys. widzów) i mediów (przeszło 1,4 tys. przedstawicieli) i stanowiły przełom w tym zakresie.
VIII Igrzyska Paraolimpijskie odbyły się w Salt Lake City, USA w 2002 roku. Udział wzięło 416 zawodników z 36 państw. Pierwszy raz wzięły udział w Igrzyskach Zimowych reprezentacje Andory, Chin, Chile, Chorwacji, Grecji i Węgier. Większa liczba państw i mniejsza liczba zawodników wynikała z podwyższenia standardów kwalifikacyjnych. 14 osobowa polska reprezentacja z dorobkiem 3 medali (1 złoty, 2 brązowe) została sklasyfikowana na 17 pozycji.

IX Zimowe Igrzyska Paraolimpijskie odbywały się w dniach 10-19.03.2006 r. w Turunie. W igrzyskach udział wzięło 477 zawodników z 39 krajów startujących w 4 dyscyplinach sportowych: narciarstwie alpejskim (zjazdowym), hokeju na sledgach, narciarstwie nordyckim (narciarstwo biegowe, biathlon) oraz curlingu na wózkach. Dwa kraje: Meksyk i Mongolia wzięły udział w igrzyskach zimowych po raz pierwszy.
W klasyfikacji medalowej pierwsze miejsce zajęła Rosja z 13 złotymi medalami, za nią Niemcy z 8 oraz Ukraina, Francja i USA po 7 złotych medali. Polskę reprezentowało 11 zawodników. Dwa złote medale zdobyte w biegach na 5 i 15 km przez Katarzynę Rogowiec uplasowały Polskę w klasyfikacji generalnej na 10 miejscu.

Medalowe osiągnięcia polskich sportowców niepełnosprawnych w Zimowych Igrzyskach Paraolimpijskich
Miejsce Igrzysk Liczba krajów Liczba uczestników Medale złote Medale srebrne Medale brązowe Razem
Razem Polacy
1976 Örnsköldsvik 17* 250 7* - 1 - 1
1980 Geilo 18 350 - - - - -
1984 Innsbruck 21* 457* 16 3 2 8 13
1988 Innsbruck 22 397 18 1 1 6 8
1992 Tignes-Albertville 24 475 14 2 - 3 5
1994 Lillehammer 31 492 16 2 3 5 10
1998 Nagano 32 571 26 - - 2 2
2002 Salt Lake City 36 416 14 1 - 2 3
2006 Turyn 39 477 11 2 - - 2
Razem: 11 7 26 44
* dane mogą się różnić w zależności od źródła; brak oryginalnych wyników i komunikatów.

Opracowanie: M. Iwaniszewska

« o komitecie

« informacje

« igrzyska

« ciekawe strony

« pliki do pobrania

« kontakt

Polski Komitet Paraolimpijski
ul. Filtrowa 75, 02-032 W-wa
tel.    +48 (0) 22 823-29-84
fax    +48 (0) 22 824-08-71
© PKPar 2006. made by ITECO: systemy wystawiennicze